Istotnym warunkiem edukacji jest oparcie jej na prezentacji tematycznych zbiorów muzealnych. Nauczanie zyskuje w ten sposób materialne świadectwo, obrazujące określoną rzeczywistość.

Lekcja muzealna, realizowana w oparciu o wybraną ekspozycję muzealną, stanowi integralną cześć programowych zajęć szkolnych na określony temat. Prowadzone zajęcia wpisują się treści programowe z przedmiotów takich jak historia, język polski, wiedza o sztuce, muzyka, oraz plastyka dla poszczególnych poziomów edukacyjnych.

Formą wspomagającą przekaz informacji są proponowane przez muzeum Warsztaty Plastyczne umożliwiające wykorzystanie zdobytej wiedzy w praktyce lub prowokujące uczestników do zajęcia aktywnej postawy wobec proponowanych treści. Ponadto stwarzają one możliwość samodzielnej interpretacji i poszukiwań na podstawie stawianych zadań.

Zajęcia zapewniając bliski, żywy kontakt z eksponatami muzealnymi, w ciekawy i kreatywny sposób wprowadzają dzieci w świat trudnych pojęć z najróżniejszych dziedzin humanistyki, w nawiązaniu do współczesnego języka sztuki. Pobudzają wyobraźnię twórczą, uczą kontaktu z rówieśnikami i samodzielnego myślenia.

Warsztaty odbywające się w Muzeum Regionalnym w Dębicy inspirowane są najczęściej aktualnymi ekspozycjami. Oto przykłady wystaw i towarzyszącym im warsztatów:

I. Ekspozycja stała „HISTORIA GARNIZONU DĘBICKIEGO”

Warsztaty:

1.Kamuflaż.

Czemu służy? Jak wykorzystywany jest w wojsku? Czyli o złudzeniach optycznych, i o tym co malarze impresjoniści mają wspólnego z wojskowym kamuflażem. Uczestnicy wykonują projekt własnego abstrakcyjnego wzoru kamuflażu z przeznaczeniem do określonego środowiska.

2.Portrety kodowane

Kolor zarówno w kulturze jak i w dziedzinie wojskowości odgrywa bardzo ważną rolę -głównie za sprawą niesionych ze sobą znaczeń symbolicznych. To w nim zakodowane są ideały i charakter każdej formacji wojskowej. Na podstawie analizy barw pułkowych uczestnicy warsztatów poznają znaczenie poszczególnych kolorów wojsku i w różnych kulturach. Uczestnicy po zapoznaniu się z zasadami kodowania barw wykonują swoje portrety z uwzględnieniem zasad szrafowania czyli zastępowania koloru graficznym symbolem.

II. Ekspozycja stała: „PRADZIEJE I WCZESNE ŚREDNIOWIECZE ZIEMI DĘBICKIEJ”

Warsztaty:

1.Prasztuka

Co malowali ludzie pierwotni na ścianach jaskiń i w jakim celu? Jak przygotowywali swoje farby i jakimi technikami wykonywali malowidła? Jak się podpisywali ? Czego możemy się dowiedzieć o ich życiu ma podstawie tego co po nich pozostało? Uczestnicy wykonują swoje własne malowidła ścienne, inspirowane sposobem postrzegania świata przez człowieka pierwotnego, na specjalnie przygotowanej w plenerze powierzchni.

2.Moda jaskiniowa

Jak ubierał się człowiek w jaskini? Kiedy pojawiają się pierwsze włókna, kiedy pojawiają się pierwsze igły, tkactwo, i jak wyglądało zdobnictwo? Co można zakomunikować ubraniem i czy wiedzieli już o tym ludzie odległych czasów?

Tematem jest analiza stroju począwszy od ludzi z czasów prehistorii po czasy średniowieczne. Uczestnicy dowiadują się, jakie funkcje pełniła odzież oraz jak najnowsze odkrycia zmieniają poglądy na wykorzystywane w najdawniejszych czasach materiały.

Dotychczas łączono tkactwo jako wynalazek z momentem upowszechnienia się rolnictwa. Umiejętność tą mogli znać już jednak prahistoryczni łowcy. Zadaniem uczestników jest kreacja własnych strojów inspirowanych naturalnymi materiałami i ograniczonymi środkami technicznymi.

III. Ekspozycja stała: „ŚLADAMI RODZIN BERGERÓW, KANTORÓW I PENDERECKICH”

Warsztaty:

1.Fluorescencje

Zajęcia systematyzują nurty i zjawiska współczesnej muzyki i sztuki abstrakcyjnej, Przybliżają postać Paula Klee i Wasyla Kandinskiego – pierwszego abstrakcjonisty, synestety i jego teorie kolorystyczno- muzyczne. Warsztaty są także okazją do posłuchania utworów kompozytora i porównania kilku faz jego twórczości: od poszukiwania nowych brzmień i fascynacji eksperymentem do powrotu do korzeni kulturowych, melodyczności i wielkich tematów biblijnych. Uczestnicy wykonują na blejtramach własne obrazy we fluorescencyjnych barwach, odnoszące się do nowych sposobów notacji muzycznej.

2.Tłumacz

Tematem warsztatów jest przedmiot. Tadeusz Kantor, który sam projektował scenografie do spektakli, anektował go w sposób specyficzny. Często powoływał zupełnie nowe przedmioty, które były zestawieniem kilku istniejących osobno i nadawał im własne nazwy.

Uczestnicy próbują swoich sił w projektowaniu własnych scenografii. Warsztaty przybliżają takie pojęcia jak: przedmiot gotowy (ready mades), sposoby w jaki wykorzystywali go inni artyści, powodów takiego zjawiska i wyjątkowość strategii Kantora realizującą się w „idei realności najniższej rangi”.

Uczestnicy próbują stworzyć nowy, abstrakcyjny przedmiot na podstawie wcześniej wymyślonych cech.

3.Sztuka w opakowaniu

Czym jest ambalaż? Jak wykorzystywał go w swoim teatrze Tadeusz Kantor? Czy można opakować wyspę, most, katedrę? Czy ktoś to zrobił? Przedmiotem zajęć jest opakowanie: jakie nowe jakości plastyczne wnosi forma opakowania, w jaki sposób podkreśla, bądź odrealnia materię przedmiotu i jak manipulując nim zwracać uwagę na niewidoczne przedtem relacje. Jednym z zadań opakowania- obok syntezy kształtu, czy zakryciu w celu potęgowania tajemnicy- jest zwrócenie uwagi na materię przedmiotu. W sztuce pojawia się mniej więcej w tym samym momencie, co fascynacja malarzy strukturą farby. Na grunt teatru pomysł ten przenosi Tadeusz Kantor, m.in. opakowując swoich aktorów i stłaczając ich w szafie. Zadaniem uczestników jest zaprojektowanie własnych kostiumów teatralnych – opakowań człowieka.

4.Notatka dla muzyka – Przyłapać przypadek

W XX wieku przypadek wkracza zarówno do muzyki jak i nurtów plastycznych. Artyści i muzycy zaczynają go świadomie eksploatować w swoich dziełach. Podobne efekty znajdujemy we wczesnych, sonorystycznych utworach Krzysztofa Pendereckiego. Uczestnicy warsztatów plastycznych analizują dźwięki z laboratorium muzycznego kompozytora, uczą się opisywać muzykę i poznają prace malarza W. Kandinskiego, który dźwięki przekładał barwy i formy graficzne.